بود كه مردم او را براى خود چون پدرى مهربان مىدانستند و همه نزد او در حق مساوى بودند . مجلس مجلس حلم و حياء و صداقت و امانت بود و در آن آوازها بلند نمىشد ، و در آن حرمت مردم هتك نمىشد . و اگر از كسى لغزشى سرميزد جاى ديگر گفته نميشد أهل مجلس همه با هم عادلانه رفتار ميكردند . و رفتارشان با يك ديگر ، چون دوستى بپرهيزگاران بود و بهم تواضع مينمودند بزرگسالان را احترام مىكردند ، و به كوچكتران مهربان بودند . و محتاجان را بر خود مقدم مىداشتند و غريبان را نگهدارى مىكردند . سپس پرسيدم روش رسول خدا صلَّى الله عليه و آله در بارهء همنشينان خود چطور بود ؟ فرمود : دائما خوشرو و خوشخوى و نرم بود ، خشن و درشتخو و سبكسر و فحاش و عيبجو نبود ، و كسى را زياد مدح نمىكرد ، و از چيزى كه به آن رغبت و ميل نداشت غفلت ميورزيد ، بطورى كه مردم از او ، نه مأيوس و نه نااميد مىشدند ، همانا خود را ، از سه چيز دور مىداشت : جدال ، و پرحرفى و گفتن مطالب بىفائده . و نسبت به مردم نيز از سه چيز پرهيز مىكرد ، هرگز كسى را سرزنش نمىكرد و از او عيب نمىگرفت ، و لغزش و عيبهاى مردم را جستجو نمىكرد . و سخن نمىگفت مگر در جايى كه اميد ثواب در آن